Poznaj François Alliota, dyrektora kreatywnego Nerial

Niezależnie od tego, czy wybierzesz lewą, czy prawą stronę, karę lub ułaskawienie – studio Nerial stworzyło w świecie gier niezależnych wyjątkową niszę dzięki serii Reigns. Ta wyjątkowa mieszanka łącząca przesuwanie w stylu Tindera z interaktywną narracją, przyciągnęła ogromną liczbę aspirujących władców. Dzięki sukcesowi gry twórcy nawiązali współpracę z uwielbianymi seriami, takimi jak Gra o tron, Trzy królestwa, a ostatnio Wiedźmin.

Mieliśmy okazję porozmawiać z François Alliotem, dyrektorem kreatywnym i współzałożycielem studia Nerial, aby dowiedzieć się o początkach studia, inspiracji, która stała za ich słynną serią Reigns, oraz o procesie tworzenia gry „Reigns: The Witcher”.

Zacząłem w 2013 roku, kiedy po pewnym czasie pracy jako konsultant w Paryżu przeprowadziłem się z żoną Tamarą do Londynu. Moją pierwszą grą był mały projekt o nazwie Singular, który pomógł mi zrozumieć, jak projektuje się grę niezależną, i poznać londyńską scenę indie. To właśnie tam poznałem Arnauda De Bocka, z którym w 2015 roku stworzyliśmy Magic Shot, a w 2016 roku Reigns.

Używałem pseudonimu Nerial w internecie, więc wydawało się logiczne, żeby zachować tę nazwę, gdy tworzyliśmy studio. Po Reigns mieliśmy bliskie relacje z Devolver i zdecydowaliśmy się dołączyć do nich, gdy szukali studiów do przejęcia.

Oczywiście. To nadal nasz największy sukces. To było dla nas pewne zaskoczenie. Wiedzieliśmy, że gra dobrze sobie radzi, ale nie spodziewaliśmy się, że dotrzemy do milionów ludzi.

Uważam, że sytuacja w 2016 roku, kiedy wydaliśmy Reigns, bardzo różni się od dzisiejszych warunków – zwłaszcza na urządzeniach mobilnych. W tamtych czasach rynek płatnych gier był jeszcze silny, nie było usług subskrypcyjnych, a pozyskiwanie graczy i promowanie gier wyglądało zupełnie inaczej.

Uwielbiam je wszystkie. Wszystkie mają w sobie coś wyjątkowego – nawet te, które nie stały się tak popularne jak Reigns. Szczególnie lubię pracować nad Card Shark – symulatorem oszustw karcianych osadzonym w XVIII-wiecznej Francji. Historia i literatura były moją pierwszą miłością i głównym przedmiotem studiów, więc proces tworzenia Card Shark był świetnym sposobem na powrót do moich pierwotnych pasji.

Myślę, że pierwsza rozmowa o Reigns odbyła się między mną a Arnaudem De Bockiem w pubie Anchor w Londynie w 2015 roku. Arnaud korzystał wtedy z Tindera i pomyślał, że przesuwanie palcem może być świetną mechaniką gry. Wpadliśmy na pomysł, żeby król przesuwał palcem w lewo i w prawo, odpowiadając swoim doradcom. W ten sposób narodziła się cała koncepcja połączenia Tindera i Gry o tron.

Wypadki, spotkania i podziw dla pracy innych osób. W przypadku „Her Majesty” zależało nam na wersji z królową i zaczęliśmy rozmawiać z naszą znajomą, Leigh Alexander. Jeśli chodzi o „Game of Thrones”, byliśmy wielkimi fanami tego świata i ostrożnie nawiązaliśmy kontakt, tylko po to, żeby odkryć, że twórcy serialu grają w Reigns i bardzo podoba się im nasz pomysł.

Wpływ na to miała interesująca pozycja Geralta w społeczno-politycznym uniwersum Wiedźmina. Jest wyrzutkiem, ale każdy potrzebuje kogoś z jego umiejętnościami. Używa magicznych zaklęć, ale nie jest magiem. Jest człowiekiem – a przynajmniej kiedyś był – ale ludzie już go w pełni nie akceptują. Z drugiej strony ma pewne cechy wspólne z nieludźmi, ale nie do końca do nich pasuje.

Mając na uwadze tę dwoistość, postanowiliśmy, że gra będzie koncentrować się na Geralcie i wykorzystamy go jako medium do przedstawienia polityki i złożonych relacji z serii. W roli Geralta musisz utrzymać swoją niepewną pozycję w świecie, co sprawia, że tradycyjna rozgrywka w Reigns staje się prawdziwym wyzwaniem.